Hieronder vind je alle artikelen in de categorie: Nieuws

verslag financieel sterk workshop

Johan Smits van de stadsbomerij werkte vroeger bij een behoorlijk grootschalig glastuinbouw bedrijf. Nu heeft hij een kleinschalige boomkwekerij in Almere. Hij vindt dat het niet klopt dat biologische producten duurder zijn dan gangbare producten.

Voor de gangbare bomen die hij verkoopt vraagt hij dan ook meer dan voor de biologische bomen. “En? Hoe reageren klanten?” vroegen wij. “Het lijkt ze niets uit te maken” was zijn verassende antwoord. Dit zijn particulieren in Almere. Interessant verschijnsel en zeker de moeite waard om verder uit te testen op andere plekken en voor andere producten lijkt ons.

Moniek van de Vrije Akker heeft jarenlang keihard gewerkt op haar zelfoogst CSA tuinderij. Ze had al wel eens nagedacht en uitgerekend wat ze eigenlijk zou moeten vragen voor een groente abonnement, maar durfde dat nooit te doen omdat ze bang was dat dat niet goed zou vallen. Om meer deelnemers aan te trekken – “ik zit bij Venlo, dat is echt een taai gebied”- probeerde ze de prijs omlaag te doen, dat veranderde niet veel, na een herstart startte ze met een iets hogere prijs, dat leverde eenzelfde hoeveelheid deelnemers op. Ze experimenteerde met ‘porties’, dat mensen zes porties mochten uitkiezen en Moniek bij alle groente bordjes moest zetten met hoeveelheden “Dat leek leuk en flexibel, maar mensen gingen proberen op de kleinst mogelijke hoeveelheid per gezin toch nog mee te doen”. Toen kwam haar moment van inzicht: “Ik had er genoeg van om te moeten onderhandelen. Het is een economische gedachte om zoveel mogelijk willen kunnen oogsten voor zo min mogelijk geld. Dat was ik zat.” Moniek vond dat het tijd was om een goede prijs te vragen. “Na tien jaar kan ik echt wel zeggen: ‘ik ben een goede tuinder en ik weet wat ik doe’. Als ik nu geen goede prijs durf te vragen, dan komt dat voort uit angst.” Moniek besloot die angst los te laten. “Als het dan niet lukt dan weet je dat ook.” Ze rekende uit wat een oogstaandeel kost, gebaseerd op 60 deelnemers, 24 uur werk per gemiddeld, €8 netto per uur, met €7.000 aan jaarlijkse vaste kosten. Dat komt uit op €325 per persoon. (dat is in België een heel normale prijs voor een CSA aandeel) Bovendien gaf ze aan dat het hele gezin lid moet worden.

Tijdens de jaarvergadering waar ze dit aangaf was er begrip. Maar de mensen die naar de jaarvergadering komen zijn de mensen die je toch al steunen. Andere mensen vonden het lastiger. “Hoe ga je om met mensen die het niet eens zijn met die prijs?” vroegen we haar. “Het is lastig maar de moeite waard om bij je principes te blijven. Dit is het bedrag dat ik nodig heb voor een leefbaar loon.”

We delen ideeën in de groep over goede prijsstelling:

  • Hoe mensen betrekken (die niet komen)?
  • Bidding system (boeren geven aan wat ze nodig hebben, deelnemers leggen bedrag in, alles wordt opgeteld en gekeken of het genoeg is) praktisch haalbaar maken (voor als niet iedereen aanwezig kan zijn tijdens jaarvergadering)
  • Een voorbeeld wordt genoemd van een (ander soortige) vereniging waar mensen een dag in de week komen helpen. Dat zorgt voor verbinding en begrip.
  • De waarde van een kleinschalig biologisch initiatief kan je het beste communiceren aan mensen die ter plekke zijn – organiseer dat dat gebeurt
  • Het Belgische CSA netwerk zegt dat je beter niet kan spreken van prijs verhoging, maar van prijs correctie
  • Het ‘ledengebeuren’ uitbesteden: niet alleen voor werklast verdeling maar omdat verbinding/saamhorigheid/gezamenlijke verantwoordelijkheid veel (begrip) oplevert
  • REKO: in scandinavische landen bestaat een model waar mensen online inschrijven op producten en producenten en consumenten op een afgesproken plek samenkomen
  • Een voedselcollectief op (laten) richten
  • Streekboer: wordt afhaalpunt
  • Angst loslaten en daarmee kiezen voor lange termijn gezondheid

Dit is een verslag van de worshop ‘financieel sterk’ tijdens de Toekomstboeren ledendag 2020

Jaarverslag 2019

Het is voor Vereniging Toekomstboeren en de agroecologie beweging een bijzonder jaar in een roerige landbouw periode geweest. Een jaar waarin de landbouw van zich liet horen en de agro-ecologische beweging groeide. Waarin we in actie kwamen voor een duurzaam landbouwbeleid, minder stikstofuitstoot en meer ruimte voor de natuur. Waarin verbinding werd gezocht….lees hier het Jaarverslag 2019 vereniging Toekomstboeren

Gemeenschappelijk Landgebruik

Ietwat aarzelend maar braaf verdeelden we ons over de hoeken van de ruimte die gastheer Pablo ons opdroeg: als alle landbouw en natuurgrond verdeeld zou worden over de mensen, wil je op jouw stukje dan voedselproductie of natuur? Je móet kiezen. “Mijn stuk landbouw wil natuur zijn” zei iemand. “Ik heb bessen. Bessen zijn een struik. Een struik is park. Dus ik sta hier.” Iemand anders combineerde een boomkwekerij met groente. Er onstond een landbouwbeeld ‘zoals vroeger’, volgens de deelnemers. Iemand had een stuk land over, waar iemand anders iets op kon produceren. “Ah, dat is mooi. Maar wat heb je nodig?” “Buren”, “Bestemmingsplan”, “Gelijkgestemden!”, “Coöperatieven!” “Een stroomlijner!” DOOR: KLARIEN KLINGEN

Daarnaa speelden we in korte sketches boer of burger, leefden we ons in en probeerden we een situatie te redden: een CSA boer(in) had dringend hulp nodig. Of: met pensioengang van de boer dreigde de grond naar een projectontwikkelaar te gaan. Na het spel spraken we na: “Wat gebeurde hier nou?” “Het was een beetje een drukke bedoeling daar op die zelfoogsttuin.” “De boerin vroeg te laat om hulp” “Het lijkt vaak makkelijker om iets zelf te doen dan om hulp te vragen” wierp ze tegen. “Je moet als boer ook maar net mensen aan het werk willen of kunnen zetten.” “Zullen de helpers echt structureel komen opdagen?”

In een andere groep kwam de gespeelde stress van de boer levensecht over. Tip aan die boer was om de oproep aan hulp duidelijker te formuleren en om goed voorbereid te zijn met materiaal zodat hulp ook echt als hulp kwam. “Da’s makkelijk zeggen als burger, dat ik me als boer beter moet organiseren! Waarom is dat alleen aan mij, we zijn toch Community Supported Agriculture?”

“Schijnbetrokkenheid.” “Mentaliteit van de consument.” “Onverwachte oplossing, kwam uit indirecte hoek.” Was wat de toeschouwers zagen gebeuren. Van de aanwezige Vlamingen leerden we dat je in België strafbaar bent als je vrijwilligers op de bedrijf laat werken.

“Geld slaat dood.” – werd gezegd. En ook: “Betrokkenheid, gezelligheid, verbinding faciliteren is noodzakelijk voor gemeenschappelijk landgebruik. Maar bij wie ligt daarvoor de verantwoordelijkheid?”

Bij de pensioengang sketch gebeurde iets opmerkelijks: de consument vond dat hij laat op de hoogte was gebracht. Toen hij er eenmaal achter kwam dat ‘zijn’ tuinderij verloren dreigde te gaan aan projectontwikkelaar, was redding onder de betrokken burgers zo geregeld. “Ik kan €2 per maand overmaken voor het pensioen van de boer””Dat vul ik dan wel aan” zeiden de anderen. Pensioen geregeld. Was dit om de boeren te helpen? Of voor de burgers om ‘hun’ stukje land te behouden?

 

 

Dit is een verslag van de land workshop verzorgd door Toekomstboeren en de Boerengroep tijdens het BD congres 12 dec 2019

Vacature: bestuurslid vereniging Toekomstboeren

UPDATE: inmiddels hebben we voor de komende periode voldoende nieuwe bestuursleden gevonden. Actief worden binnen de vereniging kan wel! Als je actief wil worden binnen de vereniging ben je zeer welkom om dat aan het bestuur te laten weten, het liefst met een plan of wens of concreet idee, wat je zelf wil oppakken binnen de vereniging.

Toekomstboeren is een bruisende vereniging in het hart van de landbouwtransitie. De bestuursleden zijn zelf ook toekomstboeren, of heel nauw verwant. Je werkt vrijwillig, vanuit intrinsieke motivatie, omdat je het belangrijk vindt om te doen. Je leert extreem veel, over landbouw vernieuwen, over mensen samen brengen, over jouw eigen positie in het levende landbouw speelveld. Je komt in een netwerk voor enthousiaste praktische veranderaars. Iets voor jou?

Voordrachten voor nieuwe bestuursleden door leden, met een steunverklaring van vijf leden (laat ons weten als je daar hulp bij nodig hebt!), kunnen uiterlijk 6 februari 2020 gestuurd worden aan het bestuur via info@toekomstboeren.nl, onder vermelding van “Voordracht bestuurslid”. Uiterlijk 20 februari 2020 worden alle voordrachten verstuurd aan de leden, zodat de ALV op 28 februari 2020 hierover kan besluiten.

De weg naar duurzame pachtafspraken tussen boer en gemeente

Door Amarins Bouman, Jurrian Veldhuizen, Henry Abbink, Robin Kampert, Ester Klein Hesselink en Floor Sluijter. Studenten van Wageningen Universiteit die als onderdeel van hun Master opleiding een Academic Consultancy Training (ACT) opdracht hebben uitgevoerd.

De afgelopen twee maanden hebben wij onderzoek gedaan in het kader van het Wetenschapswinkel project ‘Boeren zonder land: hoe is dat mogelijk?’ in opdracht van Vereniging Toekomstboeren. Met 6 studenten van verschillende achtergronden (consumentenwetenschappen, bos-en natuurbeheer, international development & biologische landbouw) zijn wij aan de slag gegaan met het onderzoeken van alternatieve pachtconstructies. Binnen dit onderzoek is er gekozen voor de gemeente als landeigenaar, waarna er 3 verschillende boeren & gemeenten zijn geïnterviewd. Het onderzoek richtte zich op de sterke en zwakke punten van de pacht- en huurovereenkomsten en hoe deze de (on)zekerheid van duurzame boeren beïnvloeden. Dit is visueel weergegeven in bovenstaande figuur.

Boeren worden in de overeenkomsten met de gemeente vaak geconfronteerd met onzekerheden die verband houden met de duur van hun overeenkomsten en de duurzaamheidsaspecten. Er is vaak geen visie en/of beleid vanuit de gemeente op het gebied van het faciliteren van (duurzame) landbouw. Dit leidt tot de onzekerheidsproblematiek zoals korte contracten en beperkte mogelijkheden tot investeringen voor de lange termijn, zoals die in een goede bodem. Echter blijken de gemeenten en duurzame boeren elkaar te vinden in de waarde die de onderlinge afspraken kunnen hebben voor de lokale gemeenschap. Naast de agrarische functie kan een boerderij in de stad ook van grote maatschappelijke waarde zijn.

Op basis van onze bevindingen moedigen we boeren en gemeenten aan om meer te weten te komen over elkaars behoeften en hoe de pachtovereenkomst in ieders voordeel kan werken. Zie de Infosheet hieronder. In ons rapport kunt u hier meer over lezen.